English text below
W 2022 roku Jean-Michel Jarre wydał kolejny solowy album – *Oxymore*. W wieku 74 lat pozostaje twórcą błyskotliwym, pełnym energii i nowych pomysłów, co z pewnością zasługuje na uznanie. Rozpoczynając karierę od pracy na sprzęcie analogowym, z powodzeniem opanował nowoczesne technologie, nie tracąc przy tym swojego twórczego ducha. Eksperymentuje z polirytmią, łączy różnorodne koncepcje i brzmienia; jego muzyka bywa niezwykle dynamiczna i świetnie trafia do współczesnego, młodszego odbiorcy. Wiele utworów utrzymanych jest w tanecznym rytmie – co szczególnie wyraźnie widać podczas jego koncertów na żywo. Warto również zauważyć, że materiał na *Oxymore* różni się od tego z poprzedniego albumu, *Amazonia*. Płyta obfituje w efekty stereofoniczne – Jarre od zawsze przywiązywał ogromną wagę do detali. Osobiście nieco tęsknię za dłuższymi, bardziej refleksyjnymi fragmentami, które można było znaleźć na jego wczesnych płytach – momentami budującymi aurę nostalgii. Nie ma jednak co narzekać; rzadko zdarza się kompozytor, który w tak dojrzałym wieku pozostaje tak aktywny. Utwory takie jak „Sex In The Machine” mają potencjał, by stać się przebojami, a sam artysta udostępnił również alternatywne wersje swoich nowych kompozycji w ramach dodatkowych wydań (m.in. *Binaural Headphone Mix* oraz *Oxymoreworks*). Można się tylko zastanawiać: czym jeszcze zaskoczy nas w przyszłości?
In 2022, Jean-Michel Jarre released another solo album, *Oxymore*. At the age of 74, he remains a sharp, energetic composer, brimming with ideas—a fact that certainly deserves recognition. Having begun his career composing on analog equipment, he has successfully mastered modern technologies while maintaining his creative spark. He experiments with polyrhythms and blends diverse concepts and sounds; his music is often vibrant and resonates well with younger, contemporary audiences. Many of his tracks are danceable—a quality clearly on display during his live concerts. It is also worth noting that the music on *Oxymore* differs from that of his previous album, *Amazonia*. The record is rich in stereophonic effects, as Jarre has always been meticulous about detail. Personally, I do miss the longer, more reflective passages found on his early albums—those moments that built a sense of nostalgia. But let’s not complain; it is rare to find a composer who remains this active at such a mature age. Tracks like "Sex In The Machine" have the potential to become hits, and Jarre himself has made various alternative versions of his new compositions available through additional releases (such as the *Binaural Headphone Mix* and *Oxymoreworks*). One wonders: how else might he surprise us in the future?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz