Dieter Werner - Land of Silence

 English text below

Dieter Werner to artysta dobrze znany miłośnikom polskiej muzyki elektronicznej. Zawsze ceniłem go za niekonwencjonalne pomysły, profesjonalny miks oraz umiejętność kreowania rozbudowanych pejzaży dźwiękowych. W utworach z albumu *Land of Silence* szczególnie doceniam jego zdolność do budowania określonego nastroju – elementu kluczowego w muzyce elektronicznej. Nie chodzi tu jedynie o relaks; Dieter tworzy muzyczną tkankę, która pozostawia słuchaczom szerokie pole do własnej interpretacji. Kompozycje takie jak „Only Death Remains” wymykają się łatwej klasyfikacji gatunkowej. Ten swoisty eklektyzm – tak charakterystyczny dla twórczości artysty – stanowi stały element wzbogacający krajobraz naszej el-muzyki. Na szczególną uwagę zasługuje utwór „Algorithm of the Periphery”, w którym – podobnie jak w „My parents' cracked wedding portrait” – pojawiają się partie mówione w języku francuskim oraz solówki saksofonowe. Dieter wykorzystuje liczne emulacje sprzętowe, używając ich – jak zawsze – z mistrzowską precyzją i ogromną wyobraźnią. Szczerze mówiąc, dziś słuchałem albumu *Oxymore* Jeana-Michela Jarre’a, a mimo to płyta Dietera poruszyła mnie jeszcze bardziej. Światy dźwiękowe, które Dieter Werner kreuje na *Land of Silence*, z pewnością nie pozostawią miłośników muzyki obojętnymi.

Dieter Werner is an artist well-known to enthusiasts of Polish electronic music. I have always admired him for his unconventional ideas, professional mixing, and his ability to craft soundscapes. In the tracks from the album *Land of Silence*, I particularly appreciate his skill in building a specific mood—a crucial element in electronic music. It is not merely about relaxation; Dieter weaves a musical fabric that offers listeners ample space for their own interpretation. Compositions such as "Only Death Remains" defy easy categorization into a single genre. This distinct eclecticism—so characteristic of the artist’s work—serves as a constant feature that enriches the landscape of Polish electronic music. The track "Algorithm of the Periphery" deserves special mention, featuring spoken-word segments in French (as does "My parents' cracked wedding portrait") alongside saxophone solos. Dieter employs numerous hardware emulations—executed, as always, with masterful precision and immense imagination. To be honest, I was listening to Jean-Michel Jarre’s *Oxymore* today, yet Dieter’s record moved me even more. The sonic worlds that Dieter Werner creates on *Land of Silence* will certainly not leave music lovers indifferent.

 

Jean-Michel Jarre – Oxymore

English text below

  W 2022 roku Jean-Michel Jarre wydał kolejny solowy album – *Oxymore*. W wieku 74 lat pozostaje twórcą błyskotliwym, pełnym energii i nowych pomysłów, co z pewnością zasługuje na uznanie. Rozpoczynając karierę od pracy na sprzęcie analogowym, z powodzeniem opanował nowoczesne technologie, nie tracąc przy tym swojego twórczego ducha. Eksperymentuje z polirytmią, łączy różnorodne koncepcje i brzmienia; jego muzyka bywa niezwykle dynamiczna i świetnie trafia do współczesnego, młodszego odbiorcy. Wiele utworów utrzymanych jest w tanecznym rytmie – co szczególnie wyraźnie widać podczas jego koncertów na żywo. Warto również zauważyć, że materiał na *Oxymore* różni się od tego z poprzedniego albumu, *Amazonia*. Płyta obfituje w efekty stereofoniczne – Jarre od zawsze przywiązywał ogromną wagę do detali. Osobiście nieco tęsknię za dłuższymi, bardziej refleksyjnymi fragmentami, które można było znaleźć na jego wczesnych płytach – momentami budującymi aurę nostalgii. Nie ma jednak co narzekać; rzadko zdarza się kompozytor, który w tak dojrzałym wieku pozostaje tak aktywny. Utwory takie jak „Sex In The Machine” mają potencjał, by stać się przebojami, a sam artysta udostępnił również alternatywne wersje swoich nowych kompozycji w ramach dodatkowych wydań (m.in. *Binaural Headphone Mix* oraz *Oxymoreworks*). Można się tylko zastanawiać: czym jeszcze zaskoczy nas w przyszłości?

 In 2022, Jean-Michel Jarre released another solo album, *Oxymore*. At the age of 74, he remains a sharp, energetic composer, brimming with ideas—a fact that certainly deserves recognition. Having begun his career composing on analog equipment, he has successfully mastered modern technologies while maintaining his creative spark. He experiments with polyrhythms and blends diverse concepts and sounds; his music is often vibrant and resonates well with younger, contemporary audiences. Many of his tracks are danceable—a quality clearly on display during his live concerts. It is also worth noting that the music on *Oxymore* differs from that of his previous album, *Amazonia*. The record is rich in stereophonic effects, as Jarre has always been meticulous about detail. Personally, I do miss the longer, more reflective passages found on his early albums—those moments that built a sense of nostalgia. But let’s not complain; it is rare to find a composer who remains this active at such a mature age. Tracks like "Sex In The Machine" have the potential to become hits, and Jarre himself has made various alternative versions of his new compositions available through additional releases (such as the *Binaural Headphone Mix* and *Oxymoreworks*). One wonders: how else might he surprise us in the future?

 

Ian Boddy - Images

English text below

  Pionierskie nagrania, które Ian Boddy wydał na kasecie „Images”, stanowią znakomity debiut. Materiał ten, pochodzący z 1980 roku, został udostępniony przez artystę w serwisie Bandcamp w wersji rozszerzonej. Znajdziemy tu bogate spektrum muzyki – od lekkich, przystępnych kompozycji (dwa pierwsze utwory, z których drugi powstał we współpracy z Ivanem Gardnerem) po bardziej złożone, często eksperymentalne formy. Brytyjski muzyk wykorzystuje magnetofony szpulowe Revox, syntezatory VCS3 i AKS Synthi, sekwencer, syntezator smyczkowy oraz rozmaite efekty echa i opóźnienia taśmowego. W rękach tak utalentowanego twórcy zestaw ten pozwala uzyskać brzmienia zdolne poruszyć nawet najbardziej wymagających miłośników muzyki elektronicznej. Dbałość o stereofoniczną przestrzeń dźwiękową oraz różnorodność wykreowanych tekstur robią ogromne wrażenie! Jeśli lubisz nagrania Tangerine Dream z lat 70., koniecznie musisz sięgnąć po ten materiał. Będziesz zachwycony – to dokładnie to, czego pragną fani elektroniki. Płyta jest pełna niezwykłych nastrojów, ewoluujących sekwencji basowych, dziwnych efektów wędrujących między kanałami oraz mnóstwa doznań zmysłowych i pozytywnych emocji. Znajdziemy tu długie, wybrzmiewające frazy przypominające brzmienie organów – słowem wszystko, czego można oczekiwać; obecne są tu wszystkie kluczowe elementy muzyki elektronicznej, podane dokładnie tak, jak wymarzyłby to sobie każdy jej wieloletni fan. Nigdy nie przypuszczałem, że odkryję tak wysokiej jakości nagrania sprzed tylu lat. Dziękuję, Ian!

 The pioneering recordings that Ian Boddy released on the cassette "Images" constitute an excellent debut. Originally dating back to 1980, this material has been made available by the artist on Bandcamp in an expanded version. It features a rich spectrum of music—ranging from light, accessible compositions (the first two tracks, the second of which was co-authored by Ivan Gardner) to more complex, often experimental material. The British musician employs Revox reel-to-reel tape recorders, VCS3 and AKS Synthi synthesizers, a sequencer, a string synthesizer, and various tape delay and echo effects. In the hands of such a talented creator, this toolkit produces sounds capable of moving even the most demanding electronic music enthusiasts. The attention to the stereo soundstage and the diversity of the generated textures are truly impressive! If you enjoy Tangerine Dream’s recordings from the 1970s, you simply must check this out. You’ll be just as delighted as I am—it’s exactly the kind of thing that electronic music fans crave. It’s packed with incredible atmospheres, evolving bass sequences, strange effects drifting from channel to channel, and a wealth of sensory experiences and positive emotions. With long, lingering organ-like phrases—everything you could possibly want—all the essential elements of electronic music are present here, delivered just as a long-time fan would dream of. I never imagined I’d discover such high-quality recordings from all those years ago. Thank you, Ian!

Ian Boddy - Spirits

 

English text below

Byłem nieco zaskoczony, gdy kilka lat temu odkryłem zawartość albumu *Spirits* Iana Boddy’ego. Wcześniej kojarzyłem tego muzyka z klasyczną muzyką elektroniczną i powoli budowanym nastrojem – tymczasem tutaj natrafiłem na dynamiczne kompozycje, utwory z gitarowymi riffami i wyrazistymi solówkami syntezatorowymi. Materiał ten wydaje się wręcz stworzony do wykonań na żywo. Nagrania, które powstały w latach 1983–1984, w ogóle się nie zestarzały i do dziś słucha się ich z ogromną przyjemnością. Kompozytor umiejętnie operuje nastrojem, doskonale wiedząc, kiedy należy podkręcić napięcie. Całość wzbogaca znakomita warstwa rytmiczna, która tchnęła w muzykę dodatkowe życie. W każdym utworze odnajdziemy elementy melodyczne i powracające motywy; momentami słychać vocoder, orientalne inspiracje, a nawet gong – jakość nagrania jest wybitna! Mam również wrażenie, że materiał został poddany remasteringowi, ponieważ brzmi niezwykle przejrzyście – choć być może wcześniej dysponowałem jedynie kopią w formacie MP3? Hmm... nie potrafię sobie dokładnie przypomnieć. Tak czy inaczej, do tych nagrań – pełnych pasji i ognia – zdecydowanie warto wrócić. Stanowią one dowód na niezwykły wenę twórczą artysty! Gorąco polecam.

I was somewhat surprised when, a few years ago, I discovered the contents of Ian Boddy’s album *Spirits*. Previously, I had associated this musician with classic electronic music and a slow-building atmosphere—yet here, I encountered dynamic compositions, tracks featuring guitar riffs, and bold synthesizer solos. This material seems practically tailor-made for live performance. The recordings, created between 1983 and 1984, have not aged a bit and remain a great pleasure to listen to even today. The composer handles mood with skill, knowing exactly when to dial up the tension. The whole experience is enriched by an excellent rhythmic layer that breathes extra life into the music. Every track contains melodic elements and recurring motifs; at times, you can hear a vocoder, Eastern influences, and even a gong—the recording quality is outstanding! I also get the impression that the material has been remastered, as it sounds exceptionally clear—though perhaps I only had an MP3 copy previously? Hmm... I can’t quite recall. In any case, these recordings—brimming with passion and fire—are definitely worth revisiting. They stand as a testament to the artist’s remarkable creative inspiration! Highly recommended.

<!>

Noda Yûki - Soda Sickness

 

English text below

  Noda Yûki to kompozytor z Osaki który gra na gitarze, komponuje piosenki i lubi korzystać z nowoczesnej technologii w tym z syntezatorów. Projekt Soda Sickness to raptem pięć krótkich kompozycji, ale to co od razu zwraca uwagę, to fakt, że praca twórcza sprawia autorowi radość. Utwory niosą pozytywny przekaz, a lekkość formy czyni odbiór muzyki przyjemnym. Arażacje to wypadkowa popu z lekko jazzowymi inklinacjami, wszystko to ładnie wymieszane według pomysłów Nody. Ta muzyka świetnie nadaje się jako tło do podróży samochodem czy podkład do różnych domowych zajęć.  Bezpretensjonalna, naturalna forma relaksacji którą polecam na jesienną depresję. 

 Yûki Noda is a composer from Osaka who plays the guitar, writes songs, and enjoys incorporating modern technology—including synthesizers—into his work. His project, *Soda Sickness*, consists of just five short compositions, yet what immediately stands out is the clear joy the artist derives from the creative process. The tracks convey a positive message, and their light, accessible structure makes for an enjoyable listening experience. The arrangements blend pop with subtle jazz influences—all skillfully woven together according to Noda’s own vision. This music serves as a perfect backdrop for a car journey or various activities around the house. It is an unpretentious, natural form of relaxation—one I highly recommend for warding off the autumn blues.

Cass Anawaty - Continuance

  

English text below

  Cass Anawaty - Continuance to bardzo przyjemna muzyka z Phoenix, Arizona. Każda z pięciu kompozycju zawiera bardziej lub mniej zawaanowaną melodię, która tworzy odpowiedni klimat dla relakasacji i odpoczynku. Wydana na początku 2026 roku płyta spodoba się zarówno miłośnikom ciepłego ambientu, jak i poszukiwaczom nowych, przystępnych dla ucha brzmień. Sugestywna okładka i tytuł sugerują pewnego rodzaju kontemplację otaczającego nas świata. Autor ukrywający pod pseudonimem Cass Anawaty, zaprasza słuchacza do podróży poprzez świat dźwięków wysublimowanych, Odbiorca zapada w rodzaj pozytywnego odrętwienia, dżwiękowego raju, aby na koniec wrócić do rzeczywistości. Syntezatory, gitarowe solówki (Patience My Friend), programowane bity, tworzą niesamowicie pokrzepiającą mieszankę. Jak zresztą inne wydawnictwa Heart Dance Records. Polecam, ta muzyka nadaje się do wielokrotnego odsłuchiwania, może równieź przy blasku świec z bliską osobą?

*Continuance* by Cass Anawaty is a thoroughly delightful musical offering from Phoenix, Arizona. Each of the five compositions features a melody—ranging from simple to more intricate—that sets the perfect mood for relaxation and quiet contemplation. Released in early 2026, the album will appeal both to fans of warm ambient music and to those in search of fresh, accessible sounds. The evocative cover art and title invite reflection on the world around us. The artist, recording under the name Cass Anawaty, takes the listener on a journey through a realm of refined sounds; one can drift into a state of blissful trance—a kind of sonic paradise—before eventually returning to reality. Synthesizers, guitar parts (notably on the track "Patience My Friend"), and programmed rhythms combine to create an uplifting experience, very much in the spirit of other releases from the Heart Dance Records label. Highly recommended—this is music you’ll want to return to again and again; perhaps by candlelight, in the company of someone special?

Sam Rosenthal - Before The Buildings Fell

 

English tekst below

   Sam Rosenthal - Before The Buildings Fell - to jedna z tych płyt których odkrycie jest szczególnie bliskie mojejmu sercu i było bardzo satysfakcjonujace. Muzyka została wydana pierwotnie w 1986 roku na kasecie, a  wydana ponownie kilka razy między innymi na CD w 2000 roku i potem,  jako praca rozszerzona w 2024 roku. I to była dobra decyzja - udostępnić te nagrania dla szerszej publiczności na portalu bandcamp. Autor mieszka w Ameryce i nagrywa też jako Black Tape for a Blue Girl. No cóż, tak piękna muzyka nadaje się do wielokrotnego odsłuchiwania i za każdym razem dostarcza nowych, pozytywnych wrażeń. Każdy kto lubi muzykę elektroniczną z lat 70. i 80. od razu rozpozna chcarakterystyczne dla tamtych lat budowanie nastroju, używanie powtarzalnych motywów i delikatnych melodii, za które można bardzo polubić ten muzyczny zapis. Muzyka, choć zazwyczaj w smutnej tonacji, dostarcza wzniosłych emocji i prawdziwych wzruszeń. Od razu wskoczyła do mojego kanonu 20 najważniejszych płyt z tego gatunku.Takich nagrań nie powstydziłby się żaden uznan, światowej klasy syntezatorzysta. Wielki szacunek dla autora! 

  *Before The Buildings Fell* by Sam Rosenthal is one of those albums whose discovery feels especially close to my heart—a truly rewarding experience. Originally released on cassette in 1986, the music has since been reissued several times, including a CD version in 2000 and, more recently, an expanded edition in 2024. Making these recordings available to a wider audience via Bandcamp was a great decision. The artist, who lives in America, is also known for his work with the project Black Tape for a Blue Girl. This music is so beautiful that it invites repeated listening, offering fresh, positive impressions each time. Anyone who enjoys electronic music from the 70s and 80s will immediately recognize the era’s signature approach to building atmosphere—utilizing recurring motifs and delicate melodies that make this collection so easy to fall in love with. Though often melancholic in tone, the music evokes sublime emotions and genuine, moving sentiments. It has instantly earned a place in my personal canon of the 20 most important albums in this genre. Even a world-renowned, acclaimed synthesizer virtuoso would be proud to have created such work. My deepest respect to the artist!